Dichter: Beijersbergen-Groot, Diny Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Restanten van verleden,
boodschappen voor het heden.
Vergeet toch niet
de oceanen van verdriet.
Zie wat zichtbaar is
als naamloze getuigenis.

Een mensenleven lang,
nog ongerust en bang,
door het wrang gemis
om wie er niet meer is.
Nu nog de angst en pijn
om niet te mogen zijn.

Hoe spreken de restanten
ons aan? Van alle kanten
zien we onnoembaar kwaad
door gas en prikkeldraad.
Wat hier nog overblijft,
teveel voor wie hier schrijft.

Reacties  

#1 Willemijna Bel-Benard 28-02-2015 21:17
Wat een aangrijpen gedicht is dit.
Eigenlijk zijn er geen woorden voor,wat er gebeurd is in de kampen.Al heb ik het dan vanuit de boeken,en de verhalen van mensen die geliefden verloren.Het is niet te zeggen,wat het met mij doet van binnen.
En wat hebben we er van geleerd?