Dichter: Pieterman, Abigaïl Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Radeloos en hulpeloos ging ik door het leven
Terwijl ik zoveel zegeningen had gekregen.
Het liefst wilde ik alles verborgen laten
En dat mijn kinderen hun verdriet vergaten.

Maar de ondragelijke nood werd ied’re dag meer
Het bezoek van de schuldheer deed me ontzettend zeer.
Zij, mijn lieve kinderen tot knechten maken?
Alsof dit de gevoeligste snaar deed raken.

Ik ging met mijn grote zielenood naar de profeet
Om te vertellen wat dit allemaal met me deed.
Elisa gaf mij vervolgens deze opdracht
Die ik zelf nu werkelijk echt nooit had verwacht:

Vraag overal in de buurt om ledige kruiken.
Zodat jij deze straks heel goed kan gaan gebruiken,
Om ze allemaal met olie vol te schenken
Ook al gaat dit uit boven je eigen denken.

Ik heb deze opdracht aan mijn zonen gegeven
Niet gelovend wat wij straks zullen gaan beleven.
Zij liepen door straten om kruiken te halen
Zonder dat zij er iets voor zouden betalen.

De olie bleef maar in de lege kruiken stromen
Als of er werkelijk geen einde aan zou komen.
Alle vaten werden met de olie gevuld
Terwijl m’n hart met veel dankbaarheid werd vervuld.

Ik heb olie verkocht en de schuld werd opgelost:
Toen werd ik zelfs van al mijn grote noden verlost.
Dit wonder bleef mij nog zeer lang in gedachten:
De Heere geeft veel meer dan wij soms verwachten!

Ook ik mag dagelijks met mijn lege vat komen,
Zodat Gods zegen rijkelijk zal mogen stromen
In mijn vat die sterk verlangt naar de Heilsfontein
Om dan met Zijn aanwezigheid vervuld te zijn.