Dichter: Hengstman-van Olst, Els Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ik loop door de stoffige straten,
door de steegjes, de dorpjes, de stad,
ik volg Hem door drommen van mensen,
ik volg Hem over het moeilijke pad.

Ik kijk en zie massa's mensen,
ze roepen en grijpen Hem vast,
"help ons, help ons Meester,
wij dragen een zware last!"

Dan bukt Hij en kijkt in de ogen
van een arme blinde man,
"wil je dat Ik je aanraak,
zodat je weer zien kan?"

Zo geneest Hij lammen en blinden,
helpt zieken in pijn en in nood,
huilt mee met hen die diep rouwen,
roept gestorvenen terug uit de dood!"

Ik was zo onder de indruk,
hoe Hij over het water liep,
hoe Hij sprak tegen de golven
en de stormen tot bedaren riep!

Ik zag Hem kinderen omarmen,
Hij sprak de menigte streng aan,
"als jullie niet worden als deze kleinen,
kun je de Hemel niet binnen gaan!" 

En dan zijn lijden en sterven,
hoe vreselijk is wat ik zag,
nooit zal ik dat kunnen vergeten,
nooit die ene zwarte dag!

Maar toen gebeurde het plotseling,
ik hoorde opeens Zijn stem,
"Mijn lieve kind, Ik ben het echt,"
oh, ik herkende Hem!

Ja, dát is nou mijn Jezus,
Mijn Heer Die alles gaf,
Zijn leven en Zijn sterven
Hij droeg voor ons de straf!