Dichter: Troost, Janneke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Dagelijks kan men wel een
kip, een koe of varken eten,
van bepaalde dieren
wil men niet weten.

Bij de Oostvaardersplassen
werd het aantal dieren te groot,
maar er is een groep mensen die
liever kiest voor hun hongerdood.

Laat de dieren in de winter
maar langzaam doodgaan,
en nu dieren af gaan schieten,
kom hier niet mee aan.

Dan komt er een jager
met zijn geweer,
en dat is toch zielig je
schiet ze zomaar neer.

Maar vele mensen moeten
nu eerst nog leren,
dat het een taak van de jager
is om de natuur te beheren.

Zo heeft de jager deze
taak op zich genomen,
zodat er stabiliteit in
de natuur mag komen.

Reacties  

#1 Han Messie 08-05-2019 12:29
Kort en kracht uitgedrukt, Janneke.
De herten hadden bij doodhongeren in de winter een veel langer en naarder afscheid van het leven gehad dan bij afschot.
Deze jagers waren niet zomaar schutters, maar deskundige wildbeheerders.
Daarbij hadden deze herten een veel prettiger einde en leven achter zich dan de vele fokdieren.