Dichter: Bijzet-Pullen, Truus Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 
 
Als ik denk
aan mijn sterven
aan mijn angst
voor de dood
dan vlucht ik naar
mijn Heiland in
mijn zielennood
 
Want eens
lang geleden
in een donkere hof
kroop Hij in
zijn doodsangst
op zijn knieën
door het stof
 
Het was
onverdiend
maar alleen
zó moest het gaan.
Zijn weg naar
het kruis kwam er
onverbiddelijk aan

Wat heeft Hij
geleden die weg
naar dat kruis
toch… zó bracht
Hij gehoorzaam
al Gods
kinderen thuis

Nu als ik bang
ben en de angst
mij verwurgt  
bid ik: mijn Heiland
red mij van mijn
angst en wees
me een burcht
 
 
 
 
 
 
 

Reacties  

#2 Marij van den Heuvel 07-12-2012 09:58
Dit gedicht sluit heel mooi aan bij het 'uitgelichte' gedicht over Angst! Hij verlaten, opdat wij nimmermeer verlaten zouden worden. Al is de angel uit de dood en weten we ons voor eeuwig geborgen, toch kunnen we onzekerheid en angst ervaren. Daarom vind ik Psalm 56:4 zo mooi: 'Op de dag dat ik vrees, vertrouw ik op U'. Dan verlangen we méér naar Hem zelf als Gever dan naar wat Hij ons kan geven. Volmaakte liefde drijft de vrees uit.
Maar dat is natuurlijk levenskunst, waarin we mogen groeien. Dank voor dit gedicht, Truus! Lieve groet, Marij
#1 Priscilla Laneuze 06-12-2012 15:22
Dit gedicht over doodsangst laat een lichtpuntje zien : één gedachte aan Hem en vanuit het duister (wat angst eigenlijk is) komen we weer in het licht. En waar licht is, kan geen duister zijn. Mooi gedicht, Truus ! Lieve groet, Priscilla.