Dichter: Eijbergen, Klaas van | overleden 18-4-2016 Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Waar is het licht heen?
De twijfel slaat toe,
Waarom ben ik alleen?
Zo blijf je steeds moe. 

Je denkt dat niemand je kent
Helemaal alleen met je geweten.
Door geen mens word je herkent
Eenzaam lig je in de nacht te zweten. 

Toch ben jij die nacht niet alleen
Al voel jij het als een groot kruis.
God en Jezus zijn altijd om jou heen
Daar klop jij nooit aan bij een leeg huis. 

Blijf niet piekeren tot het morgenlicht,
Maar laat je lichaam en geest uitrusten.
Eens ga jij voorgoed naar het Licht,
Die dag ligt in de toekomst te rusten.