Dichter: Eijbergen, Klaas van | overleden 18-4-2016 Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Dwalend dool ik rond
tot ik kom bij een afgrond
hier stopt het zwerven
ga ik nu mijn leven bederven?

Mijn gedachten lopen terug
denken gaat nu razend vlug
ik moet in beweging blijven
zo kan ik mijn gedachten verdrijven.

Ik ga dieper in mijzelf graven
zie mijn gedachten voorbij draven
het verleden gaat over eeuwigheid
een toekomst over volwassenheid.

Dan kniel ik bij de afgrond neer
en bid tot God, onze Lieve Heer.
Al biddend kom ik tot inkeer
ga verder met de zoektocht.

Een tocht door mijn leven
waar ik nu sta te beven
bij de afgrond van mijn leven
God heeft mij weer kracht gegeven.

Ik ga dieper groeien in mijn leven
zal ook vaker God een antwoord geven.
Langzaam draai ik mij naar de toekomst toe
bijna was ik bij de afgrond levensmoe.

Dank U God voor het leven
ik zal het ook door gaan geven
U heeft mij in het hart geraakt
toen ik in mijn leven was zoekgeraakt.

Reacties  

#1 jose consemulder 26-06-2009 20:38
herkenbaar en troostvol gedicht. zelfs in het dal van diepe duisternis is Hij erbij.
h.groet, josé