Dichter: Mul, Jan Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Je wist nog amper wie je vader was,
je was twee jaar toen hij werd meegenomen,
de oorlog was tot in het huis gekomen,
maar dat begreep je jaren later pas,

een vader kennen heb je nooit geleerd,
ze hebben wreed hem van je weggenomen,
je kende slechts een vader in je dromen,
want hij is nooit naar huis teruggekeerd,

je wist niet dat er nog een Vader was,
een Vader voor de weduwen en wezen,
die van verdriet en pijn wilde genezen,
maar dat begreep je jaren later pas,

je hebt Hem leren kennen uit zijn Woord,
we hebben samen over Hem gesproken,
jouw liefde voor Hem is stilaan ontloken,
als licht dat in de nieuwe morgen gloort,

toen wist je zeker wie je Vader was,
je was mijn vrouw, je stierf een jaar geleden,
je mocht, verlost, de feestzaal binnentreden,
de stad van God, van goud, als zuiver glas,

in steen gebeiteld staat:  "Bij Vader thuis",
je mocht je Vader eindelijk ontmoeten,
en rust en vrede mochten jou begroeten,
want oorlog kent men niet in Vaders huis.

Reacties  

#4 Jolanda Holleman 01-07-2009 20:42
Wat een bijzonder en troostvol gedicht. Bij Vader Thuis. Een heerlijke plek. Groet,
#3 Jolanda Vlastuin van Deelen 01-07-2009 16:43
Ontroerend gedicht en erg mooi geschreven!
#2 Dineke Jansen 01-07-2009 14:45
Met ontroering gelezen!
#1 Coby Poelman Duisterwinkel 01-07-2009 13:57
Heel ontroerend en aangrijpend. Dit gedicht spreekt me bijzonder aan.
Dank je wel, vr. gr. van Coby.