Dichter: Cieremans, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Schuifelend door lange gangen
en zich vasthoudend aan stangen
die daar langs de muren hangen
lopen oudjes zinloos rond.
Dat is hoe ze tijd benutten
't Lopen lijkt hen uit te putten
Straks dan zitten ze te dutten,
ogen dicht en open mond.

Zonder naar de zin te vragen
slijten zij hun levensdagen
maar je hoort ze zelden klagen
zien niet meer de werk'lijkheid.
De herinneringen scheuren
achter de gesloten deuren
flarden van urinegeuren
die verwaaien met de tijd.

Dat is het verpleeghuisleven
worden pillen voorgeschreven
advocaatje wordt gegeven
toch nog wat gezelligheid.
Maar je krijgt snel in de gaten
dat ook dat niet lijkt te baten
't Lijkt een oord door God verlaten
ieder is de weg hier kwijt.

De herinnering speelt parten
maar God leeft ook in hun harten
ook al lijkt het lot te tarten:
God die gaat daar tegenin
Niet het huis en niet de stangen
die daar aan de muren hangen
maar het grote Godsverlangen
daardoor krijgt hun leven zin.