Dichter: klumper, inge Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

over het verstilde eiland
luidt de kerkklok
voor wie het geloven wil
 
een groeiende stoet
gebogen hoofden
tussen grillige bomen
als trouwe wachters
staat twee minuten stil
 
een grijnzende deur
valt vloekend in het slot
 
de zachte avondwind loopt
in fluistertonen
als de adem van God
door prille twijgen
langs de duinen
die het volkje veilig omringen
 
en jonge mensen dragen
vrij een kartonnen doos
met nachtmerries
zoals de ouden zingen
 
het lied dat nooit,
nooit zal zwijgen
ook zonder te vragen
 
tot in lengte van dagen

 

Reacties  

#1 Adri Kortekaas 04-05-2010 20:56
In het midden van je prachtige sfeertekening heb je 'de adem van God' in woorden vervat. Wat bijzonder! Dat zegt iets over de diepere dimensie die je steeds weet aan te lichten in je mooie verzen. Het laat ook zien dat onze menselijke geschiedenis, met alle pijnplekken en diep geslagen wonden, doorademd wordt, een ziel en zin krijgt, wanneer deze op de adem van God wordt gedragen. Erg mooi en bevrijdend!

Lieve groet,

Adri