Dichter: Cieremans, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Hij  had een indicatie
voor het verpleegtehuis.
Maar zij was daarvoor veel te goed
dus bleef ze achter thuis.
Zo werden ze gescheiden
tegen wil en dank.
Hij tussen vreemde mensen
en zij thuis op de bank.

Ze waren in de tachtig
ruim zestig jaar getrouwd
Het werd haar soms te machtig
want hij deed alles fout
Dat waren dan momenten
dat zij hem heeft verfoeid
Maar ja, na zestig jaren
ben je saam vergroeid.

Maar het kon niet langer
ze moesten uit elkaar
Het afscheid onherroepelijk
na meer dan zestig jaar.
Want het samen blijven
zou te kostbaar zijn
daarvoor was geen geld genoeg.
Het viel hen beiden zwaar.

Zij voelde zich heel schuldig,
hij begreep het niet.
Gedeeld gevoel van eenzaamheid
en bovenal verdriet.
Maar wat ze ook nog deelden
was liefde voor altijd.
Niets sterker dan die liefde
waar niemand hen van scheidt

 

Reacties  

#2 Hans Cieremans 15-03-2015 10:57
Het is een bewuste keuze. Ik wil mijn gedichten juist verhalend, in een bepaalde cadans (ritme) en rijmend hebben waardoor ze toegankelijk zijn. Ik heb zelf weinig met 'poëtische' spanning, die gedichten vaak moeilijk te begrijpen maakt. Maar ik respecteer iedere andere mening en het gaat mij uiteindelijk vooral om de inhoud en minder om de techniek
#1 fransisca van Nimwegen 14-03-2015 22:18
Het "gedicht" leest wel goed, alleen jammer dat het te verhalend is er zit geen "poëtisch" spanning in.