Dichter: Tricht, Justus A. van Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mijn hart ervaart een koude rilling
door ’t oog dat zoveel noden ziet.
Het raakt daardoor diep in verstilling
bij ’t zien van veel menselijk verdriet.
 
Ik zag een vrouw gehuld in tranen
om ‘t groot verlies van ’t enig kind.
Hoe leidt een mens verdriet in banen
om ’t liefste wat men zo bemint.
 
Een toegestoken arm kan helpen
een hand die zacht haar wangen streelt.
Om zo iets van ’t verdriet te stelpen
bewogen in haar zorgen deelt.