Dichter: Walraven, Angela Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mantelzorgers, vrijwilligers,
ze zijn met velen, met hun hárt!
Er wordt zoveel door ze gegeven,
al kost dat moeite, vaak ook smart.
Desondanks wordt dikwijls gezegd:
“Onze huidige maatschappij verhardt!”

Waaraan maak jij jezelf zoal schuldig?
Is het ver te zoeken, dankbaarheid?
Leef je in vredige tevredenheid,
of haastend, want ongeduldig?
Doen die vragen je verdriet?
Jouw antwoord zal luiden:
“Ongeduldig ben ik niet.”

Middels betrouwbare resultaten
zijn er onderzoeken op losgelaten
in welke landen men het meest vaak
juist négatief over het weer zal praten.
Heb je die uitslag van ach en wee gezien?
Nederlanders staan bovenaan in de top tien!

Wat is in het hier en nu niet fout?
Het waait te hard, het is te koud,
regen maakt grauw en kletsnat.
Morgen moet er regen komen:
het hele land is veel te droog,
de zon schijnt nu veel te fel,
die hitte is geen kinderspel.
Veelvuldig en ongeduldig
zenden we onze klachten
naar elkaar én omhoog.

De goede God kan er wel tegen,
maar dank bij zon én bij regen
zal Hem vast wel liever zijn
dan ongeduldig chagrijn:
élke nieuwe dag is fijn,
temeer als je beseft
dat er, op een dag,
jouw ochtend
niet langer
zijn mag.

Mei 2020