Dichter: Maasland, Arie Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De gasten lachten nog, maar iets bedierf de sfeer.
Het bruidspaar was niet gul genoeg geweest.
De brandstof van het feest,
de wijn, was op – geen rode druppel meer.

Een uit de groep genodigden stond op en zei
- Hij maakte een haast vorstelijk gebaar - :
‘Neem die zes vaten daar
en vul ze tot de rand.’ Dat deden wij.
 
‘Schep nu’, vervolgde Hij, ‘een beker uit zo’n vat.’
En denk maar wat je wilt, ik weet één ding:
dat het om water ging.
Glashelder water, en niet meer dan dat.

Toen ik het naar de ceremoniemeester droeg
was het ineens een goddelijke wijn.
Wat er gebeurd kan zijn?
Ik deed alleen maar wat Hij van ons vroeg.

Uit 'Hij heeft mij aan het licht gebracht' (2010, 108 blz. 9.95 euro)

Johannes 2:1-11

Reacties  

#3 Tonia van Venetien 18-10-2010 15:59
Bijzonder omschreven. Groetjes.
#2 Dineke Jansen 17-10-2010 13:29
Arie, wat een prachtige gedichten heb je op de site gezet! Zo ook deze. Ook door dit gedicht kijk je op een andere manier tegen het bijbelverhaal aan.
#1 Jolanda Vlastuin van Deelen 17-10-2010 10:50
Mooi! Vooral; ''Ik deed alleen maar wat Hij van ons vroeg'',
Nog kan Hij water in wijn veranderen!