Dichter: Casier, Greta Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Witte kruisjes rijen over een groen gazon
tekenen de rust die na ’t bloedig geweld begon
voor jonge helden gesneuveld in ‘t Vlaamse land
in de dood liggen zij als broeders hand in hand.

De hunker in hun hart bleef hangen
voor vrouw, kinderen, of hun lief
maar wie kon hun ver beeld vervangen
toen de plicht van ’t vaderland hen riep?

Onze aarde draagt de vruchten van hun bloed
en heeft de mooiste rozen rood gekleurd
en wij die daaruit putten liefde en moed
hopen dat zo’n gruwel nooit meer gebeurt.

In die liefdestuin zullen ze ooit weer ontwaken
als engelen met lauwerkrans en heldenkleed.
en wij die wandelen op die rechtgelijnde paden
vragen altijd weer: dat men hen nooit vergeet!