Er staat copyright op de gedichten van Laneuze, Priscilla U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Wat ging er toch in je om al die tijd
Nu zijn we je helaas kwijt voor altijd
De leegte in huis doet nog teveel zeer
We blijven denken aan die ene keer

Je ging van ons heen voor jouw tijd
Zomaar stil verdwenen voor altijd
Hier in huis is niets hetzelfde meer
We denken aan jou nog iedere keer

Kon je er met ons niet over praten
We voelen ons verloren en verlaten
Je hebt ons voor het leven bezeerd

We hadden dan nog kunnen praten
Wellicht had je ons dan niet verlaten
En was alles nog ten goede gekeerd

Dit gedicht heb ik geschreven naar aanleiding van een roep om hulp van een 12-jarig meisje op een site,waar mensen met soortgelijke gedachten hun verhaal kwijt kunnen.
Ze vroeg of iemand haar kon vertellen "of er zoiets als een hemel bestaat, want daar wilde ze zo graag naar toe!"
Haar korte leventje was ellendig genoeg om met zulke plannen rond te lopen.
Dit gegeven heeft me zo geschokt, temeer daar het een KIND betreft, dat ik alles in het werk heb gesteld om haar tot andere gedachten te brengen.
Dat was vorig jaar zomer, en kort geleden hoorde ik dat ze er nog steeds is en zelfs positiever in het leven staat........

In diezelfde periode kwam ik toevallig (!) op de Christelijke Gedichtensite terecht, waar ik aan hetzelfde onderwerp een ander gedicht heb gewijd:
"Huil maar even....."

Ik ben heel blij dat er sites bestaan zoals deze, waar teksten en gedichten beschikbaar zijn voor iedereen. 

Het is nog een hele kunst om mensen te "raken", ieder heeft zijn eigen gevoelshoogte,en de verscheidenheid aan gedichten maakt dat er stof genoeg is voor elk wat wils.

Ik had een zonniger onderwerp kunnen kiezen, maar de wijze waarop dit gedicht tot stand is gekomen, vond ik wel de moeite waard om te vermelden.

Hierbij wil ik Frans den Harder nog bedanken voor de gelegenheid mij gegeven om één van mijn gedichten te belichten.

Priscilla.

Reacties  

#3 Twinkle Niggebrugge 18-05-2013 14:55
Het is altijd verschrikkelijk als kinderen en/ of jonge mensen om wat voor redenen dan ook lijden!
En nog veel erger dat er voor sommigen slechts een uitweg bestaat.
#2 Mulder-Zuur, Mina 14-05-2013 10:58
Niet weten wat er in de ander omgaat,
dat maakt je zo machteloos,will en helpen ,maar niet weten hoe.
Een triest verhaal over een jong meisje,
wat zijn er ook veel jonge mensen in het leven teleurgesteld en bezeerd
De schreeuw om hulp wordt niet altijd begrepen,soms dan kunnen we alleen onze handen vouwen en hun aan God opdragen.
Lieve groet van Mina
#1 Holleman-Kropff, Jolanda 02-05-2013 08:35
Moedig om dit onderwerp ter sprake te brengen. Helaas speelt het veel onder jongelui, een punt van zorg voor onze maatschappij (en dat zijn wij!)
Gelukkig kan het wereldwijde web daar ook een positieve rol in spelen en komen dit soort teksten soms op eenzame plaatsen de kamers binnen. Zodat ze zoals jij beschrijft een ander blikveld krijgen. Zegen en Inspiratie gewenst! Lieve groet, Jolanda