Dichter: Holleman-Kropff, Jolanda Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to Twitter

Steeds zie ik die beelden
van de jongen
hij staat daar in de hoek
van ’t schoolplein,
helemaal alleen
hij past niet in de hokjes
en de vakjes
want zijn gedrag wijkt af
en dat is vreemd

daar staat hij met zijn
mooie lange wimpers,
zijn veel te grote ogen
staren maar wat weg

hij fietst alleen
hij loopt alleen
hij speelt alleen

is er ooit iemand
die tegen hem
iets aardigs zegt?

en in gedachten
wil ik het op gaan lossen
een hokje bouwen
van goud en edelsteen
met rode pluche kussens
en een stapel donald duckies
een babbel houden
één op één…

maar plotseling
vervagen ook mijn hokjes:
zijn geest is vrij
er is niets dat hem stoort
en in een déjà-vu
zie ik weer beelden:
ik besef dat je -alléén-
in stilte mooie dingen hoort.

Dag, E-ticketkind
de Heer is met je.

We kennen ze allemaal, die kinderen die buiten de boot vallen. Ze wijken af in gedrag, steken boven het maaiveld uit. De maatschappij -en dat zijn wij- is meedogenloos en plakt genadeloos en onophoudelijk etiketten. Ze worden gepest, buitengesloten, genegeerd. Maar dat heeft nooit het laatste woord, want tegelijkertijd kan er van binnen iets moois groeien tegen alle druk in: een bijzondere verbondenheid aan God. Als alles stil is hoor je Zijn stem beter. Mag je vertrouwen dat je een E-ticketkind bent: in Jezus heb je een Eeuwigheidsticket dat alles overstijgt. Dat veilig in de hemel bewaard wordt, waar er geen vuil aankomt. Dan is er zelfs geen begrenzing meer door het etiket “zielig” maar praten we over “vrijheid in de Geest”. 
Ik hoop dat alle etiketkinderen mogen schuilen bij hun Hemelse Vader en wij meer nadruk leggen op E-tickets dan op etiketten. Misschien een druppel op een gloeiende plaat, maar wel parels aan Jezus overwinningskroon!

Jolanda Holleman

Reacties  

#4 monique clement 18-12-2013 16:36
prachtig
#3 Coby Poelman Duisterwinkel 03-06-2013 21:16
Wat een mooi gedicht! Vooral die strofe waarin de ogen van de verteller, de ik-persoon opeens open gaan. Daar krijgt het gedicht een bijzondere wending, iets moois licht op.
Er komt ook veel herkenning boven bij het lezen van dit gedicht. Ken je het boek 'Niemandsland' van Guurtje Leguyt? Zij schrijft ook over het etiketten plakken.
Het zal je vast aanspreken.
Vriendelijke groet van Coby.
#2 Priscilla Laneuze 02-06-2013 13:29
Bij onrecht, vooral waar het kinderen betreft, hebben we altijd de neiging om het voor ze op te knappen.
Dat ieder persoonlijk daar doorheen moet, om, zoals je zegt, door deze strijd God te ontdekken, is ontegenzeggelij k. Ze komen er "sterker" uit.
Een ontroerend onderwerp.
Lieve groet, Priscilla.
#1 Alie Holman 01-06-2013 17:05
Wat een prachtig en tegelijkertijd aangrijpend gedicht Jolanda. Vooral de woorden: Is er ooit iemand die tegen hem iets aardigs zegt. Mooie toelichting ook. Dat eeuwigheidstick et overstijgt gelukkig alles. Toch hoop ik ook dat er ooit een einde komt aan al die etiketten welke wij op mensen plakken en dat we iets waardevols mee zullen gaan geven. Iets met eeuwigheidswaar de. :-)