vrijdagmiddag op Golgotha

het was vrijdag geworden, en psalm 22 werd werkelijkheid
het werd geschreven: op de wijze van: de hinde van de dageraad
en het bracht een nieuwe dag maar wel door vreselijk duister heen
wat er gebeurde, het staat geschreven, het kende geen maat

Ik ben veracht dor het volk, en voor de mensen een smaad
ze bespotten Mij, steken de lip uit, en schudden het hoofd:
als de Heere dan een welgevalllen aan Hem heeft
laat Die U dan verlossen uit alle nood, dan wordt Gij geloofd

Heere, wees toch niet ver van Mij
want nabij is de nood en een helper is er niet
ze hebben Mij omsingeld, en hun muil is opengesperd tegen Mij
als een verscheurende leeuw die op Me afkomt als die Mij ziet

als water ben Ik uitgestort, en Mijn beenderen zijn ontwricht
en Mijn hart is gesmolten in Mij als was
Mijn kracht is versmolten en is verdroogd als een scherf
Gij legt Mij neer in het doodse stof en as

honden hebben Mij onmringd, boosdoeners hebben Mij omsingeld
zij doorboorden Mijn voeten en Mijn handen
en Mijn beenderen kan Ik zien en tellen
met leedvermaak kijken ze naar Mij, met grijnzende tanden

zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld
en zij hebben het lot geworpen over Mijn linnen gewaad
Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten
haast U Mij ter hulpe, Ik ben teneinde raad

het was die vrijdag, die wij de Goede Vrijdag noemen
daar werd psalm 22 bij de Heere werkelijkheid
Hij is in onze plaats en voor ons die weg willen gaan op Moria
lof en eer en alle dank zij het Lam van God, onze Heere, in eeuwigheid

bij : psalm 22 : 1 - 22