Dichter: Knoester, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

De avondzon smeult na
op de resten van
een zomerse dag
stil ademt het strand
nu de menselijke vloed
spoorslags is weggeëbd
verdreven
door onbestemde gevoelens
over steeds langere schaduwen

De zwoele wind wappert
met meer dan duizend handen
speelt kat en muis
met zandgrijze golven
maar het spel kent
slechts één uitkomst
volledige overgave    
aan het onbekende land

De roodkoperen gloed
verguldt de duinvallei
menige braamstruik
kleurt in een vurig verlangen
een aangename koelte uit zee
waait naar mij toe
mijn onrustige ogen ontspannen

In dit late uur
geeft Hij mij troost
Zijn liefde verzacht
de gestolde regen
in mijn hart kan weer stromen
en dankbare druppels
vangen het laatste licht
van deze gezegende dag


Reacties  

#3 Coby Poelman Duisterwinkel 25-07-2009 01:27
Schitterend weergegeven. Prachtige woordkeus. Dank voor het delen.
Vr. gr. van Coby.
#2 Dineke Jansen 24-07-2009 16:36
Hans, wat mooi verwoord!. Ik zie in dit gedicht God bezig in Zijn prachtige schepping.
#1 Ina van der Welle 24-07-2009 15:06
Heel mooi Hans,
groetjes Ina