Dichter: Troost, Janneke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Elia lag daar in de woestijn,
hij voelde zich daar erg klein,
zag het nut van het leven niet meer in
en dacht wat heeft mijn leven voor zin.
 
Heere laat mij maar dood gaan,
ik kan het niet meer aan,
zo wil ik niet meer leven,
ik heb het nu opgegeven.
 
Zo zijn er nu ook mensen,
die hetzelfde wensen,
het leven kan  zwaar zijn,
met veel verdriet en pijn.
 
Maar we mogen weten,
dat Jezus ons nooit zal vergeten,
je mag altijd tot Hem gaan,
Hij laat geen bidder staan.