Dichter: Engelenhoven, Drikus van (overleden 18-05-2018 Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Depressie en in God blijven geloven.
Het is zo snel uitgesproken!
Maar, wat ligt er in opgesloten.
Wie kan de depressie buiten sluiten?

Depressie, het kan je zo afsloven.
Je voelt je zo gebroken!
Zoveel van de Heere genoten
nu kun je het zelf niet meer uiten!

Depressie doet je van blijdschap beroven
als de duivel je blijft bestoken!
Het "lijkt" of je bent verstoten
waar zul je nog meer tegenaan stuiten?

Depressie? Het moede hart naar Boven.
Het heeft God nooit aan krachten ontbroken!
Hij regeert en blijft dat doen: Onverdroten!
Zijn Woord is waarheid en ook al Zijn besluiten.

Depressie? Zijn oog slaat op je; van Boven.
Zijn hulp blijft niet van je verstoken.
Hij is nog nooit tekort geschoten!
Hij ziet je wel en zet je niet "buiten"!

Depressie en toch mag je geloven,
ook al zie je nu misschien "spoken".
Eénmaal word je door Hem overgoten,
met olie, die depressies uitsluiten!!

Depressie? Dan niet meer, maar loven.
Dan wordt het geloven: Ontloken!
In aanschouwen en depressie uitgesloten.
Hij zal je dan, maar ook nu, in Zijn armen omsluiten!

Depressies? Dan nimmermeer!
Hier drukt het je terneer,
maar dan? Juich je weer,
want God heeft alles, ook jou, in Zijn "beheer"!

                 
          

Reacties  

#1 Hans Winter 09-08-2016 19:04
dan toch
ontvankelijk
trachten te blijven,
als gedaante van hoop,
om de ooit aan je
waargenomen
genade in
te lijven.

hans