Dichter: klumper, inge Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
je sterke hand die blindelings
de mijne vindt
je zwijgende knik bij mijn verhaal
van alle dag
je eigenheid dat terugkeert
in ons kind
je donkere ogen waarin ik
mezelf zie en lach 

ik mis je, mijn God,
wat mis ik je
niet alleen de leegte
naast me in het grote bed
de plannen, een toekomst,
wat beslis je
stappen die we anders
samen hadden gezet 

je wezen loopt als
een roze schim door mijn tijd
je gedachtegoed wordt
vager, onbewust
ik neem je overal mee,
wil je echt niet kwijt,
God, leer me te leven
om verder te gaan,
geef me Uw rust

Reacties  

#4 Jan Mul 18-09-2009 00:53
Uit het leven gegrepen Inge. Sterkte en Gods troost toegebeden in deze voor mij zo herkenbare situatie.

Hart. groet, Jan
#3 Coby Poelman Duisterwinkel 15-09-2009 15:35
Een ontroerend mooi gedicht wat raakt tot in het diepste van je ziel.
Als dit jezelf betreft, je hebt het zo treffend geschreven, dan wens ik je van harte Gods nabijheid heel dichtbij, dat die leegte door Hem opgevuld mag worden.
Vr. gr. van Coby.
#2 jose consemulder 15-09-2009 13:11
Inge, ik wens je Zijn nabijheid en de zo gewenste rust.
h.groet, josé
#1 Guest 15-09-2009 12:17
Inge, ik voel erg met je mee; laat hem maar met je meegaan, dat geeft
rust.