Dichter: Veen, Jan van der Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mijn buurman dacht alleen te staan
geen mens die om hem gaf
hij voelde zich zo eenzaam
was het soms een straf??

Hij dacht eens na
wat heb ik fout gedaan
niemand praat met mij
eenzaam is de weg, die ik moet gaan.

De tijd gaat tergend langzaam verder
niemand ziet naar mij om
zelfs God is mij vergeten
ik vraag mij af waarom.
*******
Ook Elia dacht alleen te staan
de mensen staan mij naar het leven
ik begeer te sterven
ik alleen, ben God trouw gebleven.

God sprak tot Elia
niemand staat alleen
ook al begeer je nu te sterven
7000 mensen staan om je heen.

Soms denk je alleen te staan
veel mensen staan om je heen
je ziet ze niet
ook zij voelen zich alleen.

God de schepper van ons leven
omringt ons ook in eenzaamheid
eens zal het licht weer schijnen
en ben je van de eenzaamheid bevrijd.

Reacties  

#2 Jan van der Veen 18-09-2009 12:47
Hans ik had graag de titel \"Eenzaam maar niet alleen\'
willen gebruiken, maar ik vond dat het niet kon.
#1 Hans Wesselius 18-09-2009 10:06
Een heel mooie link naar een Bijbelverhaal over geloofsvertrouw en versus emotie, Jan.
Dit gedicht doet me denken aan een boek, een autobiografie, dat koningin Wilhelmina ooit schreef. De titel daarvan is: \"Eenzaam, maar niet alleen\".