Dichter: Made, Frits van der Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 
Degenen, die ik niet benijd,
zijn mensen in hun eenzaamheid.
Hun leven was ooit boordevol,
nu hebben zij geen dag meer lol.
 
Zeg tegen hen: Kom man, ga vissen!
Dan mag je je eerst vergewissen
hoe vér zij nog wel kunnen lopen ?
want anders valt hun mondje open.
 
Zeg ook niet:  Pak toch eens de fiets !
want evenwicht is ook al niets.
Misschien een lekker potje kaarten ?
Nee, geef mijn portie maar aan Maarten!
 
Heb je dan niets meer om te doen ?
Alleen maar wachten op ’t pensioen ?
om in je kasboek na te tellen,
of je nog iemand  durft te bellen.?
 
Alles is toch zo schreeuwend duur,
en meestal is het buiten guur……..
De dominee ? ?  Lang niet gezien!
Je kinderen ?  Nooit, en ‘k heb er tien!
 
Dus:  met  bejaarden wat aan ‘t  praten,
leert dat ze ’t leven soms wel haten.
Ik weet, dit houd ik in gedachten:
“Eenzaam te zijn, mag nog best wachten !”
………………………………………………...

(n.a.v. Week van de eenzaamheid)