Dichter: Kuyl, J. Jr. Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Toen jouw leven ging ontkiemen, kindje,
Vloog d' oorlogsvlam van land tot land.
Wijl je ouders wisten: "God bemint je".
Baden ze om jouw leven, in die brand;
En ze zeiden:
"Hij zal leiden
"Ook òns kindje aan Zijn Vaderhand".

Toen in moeders schoot je ontwaakte, kindje,
Leek het eind der rampen zoo nabij;
En we meenden zeker: "Straks begint je
Leven blijde, want dan zijn we vrij".
We vergisten
Ons, we wisten
Weldra: "Dit geluk gaat ons voorbij!"

Toen jij, meisje, eind'lijk werd geboren,
Vensters door matrassen afgeschermd,
Liet het naar granaatgehuil zich hooren,
Kwamen splinters sissend aangezwermd.
In die uren
Van het vuren
Werden wij, genadig, steeds beschermd.

Vaak lag moeder met je weggedoken
Onder 't bed, als brandrood werd gekleurd
nacht'lijk duister; werd je rust verbroken,
Als in kelders huiv'rend werd getreurd.
O, wat floten
Dan de schoten;
Menschenlevens werden wreed verscheurd.

We bezaten je nog maar zes weken,
Toen je met ons werd van huis verjaagd;
Velen trokken heen naar and're streken
Want de vijand waande zich belaagd.
In die dagen,
Vol van plagen,
Werd je vaak door menigeen beklaagd.

Zie, nu ben je straks twee maanden, kindje,
En nog woedt de oorlogswaanzin voort;
Maar je ouders weten: "God bemint je,
"In die wereld van verraad en moord".
Is de morgen
Vol van zorgen,
Ieder snikje wordt door Hem gehoord.

Daarom, kindje, blijven zij gelooven,
Ook al zou de wereld ondergaan;
Niets kan hun de zekerheid ontrooven,
Dat Zijn liefde eeuwig blijft bestaan.
Zijn genade
Slaat ons gade,
En wat Hij doet, dat is wél gedaan!

Zie, zoo ben je, meisje, ons gegeven
Als een bloem, die pas ontloken is;
In een donk're tijd begon je leven,
Als een licht, dat pas ontstoken is.
God bewaar' je,
En Hij spaar' je,
Tot je bloeitijd aangebroken is.

In je toekomst lezen kan niet, kindje!
Zou die donker en vol zorgen zijn,
Blijf gelooven, en dan ondervind je
Zegen kan in zorg verborgen zijn.
Kom maar nader
tot je Vader:
Dan zal 't eeuwig licht en morgen zijn.

Uit: Frontgedichten - J. Kuyl Jr.