Dichter: Kuyl, J. Jr. Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ik denk; wat denkt een mensch al niet op aarde;
"Gij, God, formeert het leven en den dood;
"Voor U heeft ook dit overblijfsel waarde,
"Hoe 't menschengrootheid nederstoot!"

Mijn God, ik kan dit alles niet begrijpen;
Hoe zou ik ook Uw wondren verstaan!
Mijn levend lijf, 'k geloof, heeft niet meer waarde
Voor U, dan wat daar nu ligt te vergaan.

Mijn God, 't is zoo verneed'rend, te geloven
Dat Gij ons moeizaam werk niet noodig hebt;
En dat Uw rijk is naderbij gekomen,
Als, heel gewoon, voor ons de doodsklok klept.

En toch, ik dank U, dat ik 't mag gelooven:
Door leven en door dood werkt Gij op 't einde aan;
De volheid van Uw glorie zal pas komen,
Wanneer de laatste ziel Uw huis is ingegaan.

Uit: Frontgedichten -J. Kuyl Jr.