Dichter: Messie, Han Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Overal, ieder uur, rijzen gebeden
naar de Vader van heelal en mensheid.
Wat wil het zoekende zorgenhart kwijt?
Zijn denkende geesten moegestreden?

Hoe men heeft genoten of gebeden:
oude vragen vernieuwen zich altijd.
Moedig herboren, met veredelde spijt,
scheppen woorden een opspringend heden.

Laten vrome wensen zich niet verhogen
om de Grote Heer tot een knecht te maken,
die menselijk verlangen moet beogen.

Gods zegen kan schijnbaar pijnlijk raken;
Hij kent echter 's werelds kleinzielig pogen,
laat harde loutering ééns mild smaken.