Dichter: Kortekaas, Adri Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Brokstukken rolden de berg af –

woorden wijsheid en leven

bleven verbrijzeld ongelezen

liggen als verdwaalde

struikelblokken. Vergruizelde

steenrestanten spiegelden mijn

gebroken hart.

 

Gij koesterde de kern van

wie ik ben.

 

Beitelde gebarsten zinnen

tot verbond

laste, dat ik houvast vond,

verloren lettergrepen

aan elkaar - ik luisterde;

 

zag uw woorden nieuw geschreven

zag uw woorden eeuwig waar.

Ex. 34, 28

Reacties  

#4 Coby Poelman Duisterwinkel 02-06-2019 22:28
Jij weet uit brokstukken weer iets positiefs te dichten en zo dat bij de lezer de gedachten uitgaan naar hoe onze Vader helpt als het ons bij de handen afbreekt. Vol hoop en troost.
#3 Han Messie 29-05-2019 10:07
Prachtige weergave, hoe je als het ware de ervaringen van Mozes zelf aan den lijve ondervindt.
#2 Hans Winter 26-05-2019 16:18
ons
bezien
in Diens
mozaïek,
maar o zo
opengebroken
geloof ja hoop het
liever tot ontloken
kiem.

hans
#1 Dineke Jansen 23-05-2019 22:28
Wat een prachtig, diepzinnig gedicht!