Dichter: Welle, Ina van der Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 

 

Op een dag zag ik mijn weg, mijn ogen dronken het water dat over mijn strandweg vloeide                                          De paadjes die volgestroomd waren met wensen en verlangens ze zakten in het zand


Daar lag een schelp neergeworpen eenzaam tussen de korrels van mijn gedachten                                                    En toen ik het opnam ruisten de woorden van hen die het altijd zo goed weten


Ze ruisten in mijn oor en bleven hangen tot ik de schelp weggooide, in het water in de zee                                        Ik vervolgde mijn weg, mij voortslepend in het mulle zand waar elke stap pijn deed


Aan de horizon zou het licht verschijnen, het Licht, geloofde ik er nog in zou ik het ooit bereiken                                Misschien op handen en voeten langs omwegen of via een schip, een zeilschip dat zacht koerste op mijn stil  verlangen  


Op die stille weg werd ik geroepen, de schreeuw van een meeuw werd overstemd door de zang van een kind.      
Het riep in mij het vertrouwen wakker, ooit zou ik die Horizon bereiken

Ooit.