Dichter: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Men zegt wel: dood is dood,
het einde van elk leven.
Er is geen sterv'ling die
één dag erbij kan geven.
Het oude ging voorbij
waar 't afscheid is gekomen,
wat achter ligt verschijnt
alleen in droeve dromen.

Toch denk ik: er is meer,
meer dan wij kunnen weten,
iets dat onsterf'lijk blijkt
en nooit is te vergeten.
Er is het zaad dat eens
in akkers werd verborgen,
het woord, de traan, de lach,
die voor een oogst zal zorgen.

Men zegt wel: dood is dood,
maar ik zeg: er blijft leven!
Eens groeit en bloeit vol pracht
wat hier werd afgegeven.
Als 's levens lente komt,
ontkiemen al die zaden,
in stilte uitgestrooid
op onbetreden paden!
Frits Deubel