Dichter: Poelman-Duisterwinkel, Coby Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Tussen gesteven wit
zien we herkenning, open ogen,
je hand die zoekt en knijpt,
de hoop herleeft.

Hij geeft
een sprankje tijd
voor nog een afscheidsgroet.

Hij leeft
in jou, in ons,
Hij is de laatste strohalm,
Hij houdt vast,
verlaat niet wat
Hij eens begon.

De laatste hoop
doet leven in Zijn land;

Tussen geweven wit
zie je in Hem herkenning,
Hij opent ogen
en ontvouwt je hand.

 

Reacties  

#2 Dineke Jansen 23-02-2015 08:32
Wat een prachtig afscheidsgedich t, Coby!
#1 Priscilla Laneuze 18-02-2015 15:05
Prachtig gekozen woorden, Coby, 'gesteven wit' voor hier, 'geweven wit' voor daar...

Lieve groet, Priscilla.