Zoveel mensen zoveel zinnen,
kerken dicht maar toch vooruit.
Vlam die brandt van stil verlangen,
Licht van hoop, gaat echt nooit uit.

Eén in zin, in woord, geloven,
ieder op zijn eigen wijs,
ieder mens zijn eigen waarde;
mèt elkaar gaan wij op reis.

Naar de hoogte, diepte, dalen,
naar geluk, verdriet en pijn
om te vieren en te troosten,
om er voor elkaar te zijn.

Open staan voor andere wegen,
zoekend naar het Levend Licht.
In dát licht vragen we zegen;
krijgt de kerk een nieuw gezicht.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Er staat copyright op de gedichten van Verheij-de Peuter, Cobie U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#1 Tricht, Justus A. van 13-01-2018 10:39
Bemoedigend hoopvol en troostvol.