Dichter: Veen, Jan van der Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Eén wenk één ogenblik
licht werd duisternis
besneeuwde bergen werden grauw
de toekomst ongewis.

Al dit leed, onzekerheid, verdriet
voor het koninklijk huis
grijs werden de bergen, wreed de lawines
vakantieplezier, werd een kruis.

Waarom al die pijn dat leed
ik heb nog zoveel vragen
waarom moet Hare Majesteit
zoveel verdriet en leed verdragen.

God zet voor ons Zijn wegen uit
de weg die wij moeten gaan
het zijn geen mooie rechte wegen
maar wegen waar doornen en distels staan.

Eéns zal het licht weer stralen
dan krijgen zij antwoord op al hun vragen
als zij voor Gods troon zullen staan
waarom zij dit onheil moesten dragen.