Dichter: Cieremans, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Achter de besneeuwde bergen
vind je de herinnering,
waar een toekomstdroom verbleekte
in de sneeuw  ten onder ging.
Smetteloze witte deken
brak de toekomst bikkelhard.
Zomaar in een paar seconden
werd sneeuwwit ineens gitzwart.

Voor geluk en toekomstdromen
leek geen enk’le berg te hoog.
Liep je in sneeuwwitte trouwjurk
richting van de hemelboog.
Niet bewust van het gevaar dat
razend  op ’t geluk neer stort,
waardoor dromen van een toekomst
tot een desillusie wordt.

Bergen hebben altijd dalen
daar moet jij nu dwars doorheen.
Ook al lijkt het dal verlaten,
je loopt daar toch niet alleen.
Al is ‘dan’ een ‘toen’ geworden
lijkt de wereld stil te staan.
Liefde doet de sneeuw weg smelten
en zal eeuwig voort bestaan.

(n.a.v. het overlijden van Prins Friso en een eigen gemaakte foto van het huwelijk van Prins Friso en Mabel)



Reacties  

#6 Coby Poelman Duisterwinkel 16-08-2013 20:29
Stilmakend mooi Hans!
#5 Frederieke 15-08-2013 21:23
Daar krijg ik tranen van in mijn ogen!
#4 Petra Groeneveld 15-08-2013 11:53
Heel mooi Hans!
#3 Truus Bijzet 14-08-2013 22:20
Hans, ik hoef hier eigenlijk niets aan toe te voegen. een ontroerend mooi gedicht.
#2 Dineke Jansen 14-08-2013 22:10
Wat een bijzonder mooi, integer gedicht!
#1 Mina Mulder Zuur 14-08-2013 14:42
Ontroerend mooi geschreven Hans!