Dichter: Tricht, Justus A. van Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
God moet er vaak om huilen
aanhorend ’t gekrakeel
wat klinkt uit vele monden
want elk neemt er aan deel.
 
Geen inkeer voor de kerkdienst
geen eerbied wordt betracht.
Men lijkt op een groep kippen
aan God wordt niet gedacht.
 
’t Gaat om beslommeringen
de dingen van de dag.
die voor de dienst besproken
luid en met veel gelach.
 
God ergert zich aan d’ houding
wie Zijn huis binnen gaan.
Hij wenst dat vrede en inkeer
bovenaan zullen staan.
 
Kerken zijn geen markthallen
er hoort eerbied te zijn
bij ’t naderen van uw Schepper
dat geldt voor groot en klein.
 
Men laat zijn hart niet richten
door ’t klinkend orgelspel.
d’ Arbeid van d’ organisten
blijkt duidelijk niet in tel.
 
De woorden overstemmen
met kracht steeds de muziek
Men blijkt niet af te remmen
tot luisterend publiek.
 
Omringd door zoete klanken
hoort men tot God gevoerd
met liederen Hem te danken
niet door gepraat gevloerd.
 
Er moet echt veel veranderen
zo lopen kerken leeg.
’t Gaat om tot inkeer komen
men tot God gaand stil zweeg.
 
Er valt nog veel te leren
het is nog niet te laat
Wie zich tot God zal keren
die vindt daarbij ook baat.

Reacties  

#1 Jantina van Anderen 29-08-2015 11:42
Er wordt ook bij ons veel gepraat onderling voordat de dienst officieel start, ook tijdens het orgelspel. Het is duidelijk voelbaar dat uzelf zich eraan stoort. Maar of God dat ook doet blijft de vraag. U vult in dit gedicht Zijn gedachten in. Misschien vindt Hij het fijn dat mensen interesse in elkaar tonen, misschien vindt Hij ook dat er eerbied voor het orgelspel moet zijn, maar dat blijft een vraagteken tot we bij Hem zijn.