Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Moeder, vader van mijn bloed
Zwaar en kloppend is de pijn
Wisten jullie toen wel goed
Wat het is om hier te zijn ?

Eenzaam al het leed verdragen
Hulp'loos zijn in diep verdriet
Hoopvol wachten alle dagen
Niemand die de tranen ziet

Hoe ik ze ook smeek of vraag
Grimmig slaan ze er op los
Elke dag krijg ik meer slaag
Altijd weer ben ik de klos

"Lastig kind dat je d'r bent
Hier, pak aan, jij stuk verdriet !
'r Is toch niemand die je kent
J'ouders hoefden j'ook al niet !"

Moeder, vader, ja, ik bloed
Op een dag was daar de Heer
Hij geeft mij die grote moed
Wist mijn tranen en mijn zeer

.....................................................

Moeder, vader van haar bloed
Zo heeft zij gewacht, gesmacht
Langzaam is ze doodgebloed
Weerloos in die duist're nacht

Reacties  

#3 Marij van den Heuvel 23-09-2013 08:44
Bijzonder dat je zo stem geeft aan wie de mond is gesnoerd, indringend verwoord!
#2 Coby Poelman Duisterwinkel 22-09-2013 22:43
Wat intens triest. Om stil van te worden. Heel inlevend geschreven.
#1 Mina Mulder Zuur 21-09-2013 12:36
Zeer aangrijpend Priscilla!


Lieve groet van Mina