Dichter: Casier, Greta Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
‘t parochiekerkje was te klein
voor ‘n drummende menigte
die snikkend en snotterend
d’ orgelklanken overspoelden
de bloemen op het tapijt
werden ijzig van schrik
toen de vijf witte kistjes
één na één werden
binnengebracht voor ‘t altaar
en de kist van de moeder
‘n woeste brand had in ‘n nacht
bijna ‘n gans gezin vernield
daarachter stapte de vader
met brandwonden en kwetsuren
die liefst met zijn gezin
de dood was ingegaan
wat had zijn leven nog te betekenen
en voor de peuter van twee jaar
d’ enige die kon gered worden
 
*
de pastoor die ‘t zelf moeilijk had zei :
daar zijn geen woorden voor…
wij kennen Gods wegen niet…
maar of die woorden nog tot
de verscheurde man doordrongen
die daar als versteend zat…
 
*
en toen moet Iemand
snel hulp hebben geboden
een gans team was er om de man
te steunen en te begeleiden
maar de echte heling van zijn kwetsuren
zal pas hierboven gebeuren wanneer hij weer
met zijn gezin verenigd zal zijn.