Dichter: Mulder-Zuur, Mina Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Op de gesloten afdeling van het verpleeghuis
brengen wij haar wekelijks een bezoek
zij verlangt nog steeds naar haar ouderlijk huis
ze gaat dagelijks naar haar ouders op zoek
onrustig wandelt ze achter haar rollator
de lange gang op en neer
ze roept en schreeuwt zich schor
ze mist haar ouders elke dag maar weer
het gewone leven gaat aan haar voorbij
maar met een bezoekje is ze altijd blij

Zij heeft wisselende stemmingen
de stemming kan gauw omslaan
ze krijgt al meer beperkingen
we zien haar wel achteruit gaan
ze houd van knuffelen en aandacht
dat doet haar zichtbaar goed
dan zien we hoe ze vrolijk lacht
dat doet ons allen goed

Ze is altijd dol op poezen geweest
we hebben haar een elektrische gekocht
die poes op schoot dat is een feest
ze is er aan verknocht
hij beweegt en kan miauwen
voor haar is het levensecht
ze kan hem aaien en vertrouwen
leuk om te horen wat ze dan allemaal zegt

Haar blijdschap is zo groot
ze kan genieten van kleine dingen
met de spinnende poes op schoot
begint ze spontaan een psalm te zingen
Geloofd zij God met diep ontzag
of de Heer zal uitkomst geven
God zorgt voor haar dag aan dag
die belofte heeft Hij haar gegeven






Reacties  

#2 Priscilla Laneuze 21-04-2013 21:36
Heel ontroerend en beeldend weergegeven, Mina!
Een hartverscheuren de situatie voor de omstaanders, maar zijzelf leeft in haar eigen wereldje en is misschien best tevreden...?

Lieve groet, Priscilla.
#1 Adri Kortekaas 21-04-2013 19:33
Wat mooi en invoelend geschreven! Zo beeldend dat je het voor je ziet. En zo herkenbaar. En aandoenlijk ook. Door het lijden heen breekt ineens het licht door, dat het aardse leven met alle beperking en bepaaldheid in een nieuw en helder licht stelt. Dat geeft aan dit vers een troostvolle inhoud. Dank voor het delen!