Dichter: Buth-Villerius, Heleen Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De wijnstok moet gesnoeid, wil hij meer vruchten dragen.
Maar o, het snoeien doet zo'n pijn; hoe lang duren de dagen.
De wijnstok weent en ik ween mee; waar onze tranen vlieten
mag ik toch deze ene grote zekerheid genieten:
De Landman weet, wat Hij moet doen, wanneer Hij knipt en snoeit
Het is niet Zijn bedoeling dat mijn rank wordt uitgeroeid.
Maar dat ik steeds meer vruchten draag; vruchten, tot Zijn ere.
Zo ben ik een gesnoeide rank in de handen van mijn Heere
Ik kijk omhoog en daar, waar onze tranen zich vermengen
mag ik mijn pijn en droefheid bij de Grote Landman brengen.

Reacties  

#1 Hans Winter 28-04-2016 18:22
en toch
gepoogd
tot je vrucht
te kunnen komen,
het geeft je nadien
onder ogen gezien
vrede met je leed.

hans