Dichter: Siebel, Nico Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
het zomert en
vanuit ’t nabij gelegen klooster
waar  slechts bejaarde religieuzen
docenten onderwijs
hun oude dag doorbrengen
klinkt vrolijk maar
toch dringend klokgelui
oproep tot het angelus
 
als ik op straat
gehaast een zuster tegenkom
hoor ik
haar puur gemompel
. . . och lieve Heer
nu ben ik weer te laat
 
in mijn gedachten
strijkt vanuit de hemel
een glimlach
van de Vader
en de Zoon
diep over haar gelovig hart
hoor ik
hun liefdevolle stemmen
. . . mijn kind
Wij tellen geen te laat
slechts een bewogen hart
en leven
dat telt voor eeuwig
 
 

 

Reacties  

#1 Greta Casier 19-01-2013 17:21
Wat een leuk gedicht, zo'n Angelusklokje ontroert me ook altijd, het is of het rechtstreeks naar de hemel roept. Heel mooie inhoud ook!

hartelijke groet,

Greta