Dichter: Lammers, Ronald Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ze houdt van hem. Natuurlijk
zou ze alles willen geven. Echt!
Maar ze is zo moe, zo moe.

Ze zorgt voor hem. Natuurlijk
wil ze zijn last verlichten. Echt!
Maar het is teveel, teveel.

Dat haar liefde de strijd ging verliezen
van de plicht om dagelijks te zorgen.
Waar vindt ze troost? Bij wie was zij geborgen?
Hoe kon ze toch elke dag weer voor hem kiezen?

Ze pakt zijn hand. Natuurlijk
wil ze die blijven strelen. Echt!
Maar ze kan niet meer. Nee.

Zij leest een woord. Genade
zal in de zwakheid werken. Echt!
Ze vindt weer nieuwe kracht.

Om haar liefde de strijd te laten winnen
van de plicht zich dagelijks te geven.
Er lag zoveel troost in die woorden van leven
dat zij weer wist met wie ze de dag kon beginnen.

Reacties  

#2 jose consemulder 15-01-2014 10:18
zo herkenbaar Ronald.
#1 Coby Poelman Duisterwinkel 14-01-2014 19:57
Wat mooi Ronald, in jouw gedicht herken ik mijn schoonmoeder. Je brengt haar door jouw woorden even weer tot leven. En de slotstrofen zijn zo bemoedigend. Dankjewel!