Dichter: Wesselius, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ooit, ergens in het verleden,
werd anders armoede geleden.
Misschien kom je het nog wel tegen,
maar... staat het jou nog tegen?

In Frankrijk... een Romeins soldaat
is met ontferming bewogen.
Hij toont zijn mededogen
met de mens die buiten staat.

Hij ziet een man - een zwerver -
daar buiten in de kou.
Hij denkt niet na en snijdt gauw
een stuk kleed en draagt het over.

Het stuk kleed komt van zijn mantel.
Hij deelt alles wat hij had
en gaat weer door op zijn pad;
zo ontwapenend ontmanteld...

Om dit feit te gedenken
is 11 november de dag,
wordt aan Sint Maarten gedacht.
Mensen geven, ja, zij schenken.

Nu kennen wij 'mantelzorg',
omdat Martinus heeft gezorgd
voor zijn medemens in nood.
Is jouw medeleven ook groot?

Martinus vond hierdoor God;
dat is het mooie slot
van zijn levensverhaal.
En dat heeft God voor ons allemaal...!

Reacties  

#1 Mina Mulder Zuur 15-01-2014 11:00
Prachtig verwoord!