Dichter: klumper, inge Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
op de rand
van het ledikant
leunt je mager lichaam zwaar
tegen mij aan, 'k borstel je haar

zingen we huilend samen
'wat de toekomst brengen moge
 mij geleidt des Heren hand'
stralend kijken holle ogen,
zijn al aan de overkant

'k leg je zachtjes neer
en verzamel al mijn moed:
ga maar, schat, het is goed,
je fluistert voor de laatste keer:
amen



Reacties  

#6 Priscilla Laneuze 21-01-2014 10:51
Zeer aangrijpend verwoord, Inge ! Een situatie die vele mantelzorgers (helaas) ook meemaken.

Lieve groet, Priscilla.
#5 jose consemulder 21-01-2014 10:41
ontroerend Inge.
#4 Dineke Jansen 21-01-2014 09:41
Wat kan afscheid nemen op deze manier soms ontroerend mooi zijn! Wat een prachtig gedicht1
#3 Coby Poelman Duisterwinkel 20-01-2014 13:22
Stilmakend mooi.
#2 Mina Mulder Zuur 20-01-2014 11:21
Draagkracht! Zo mooi verwoord!
#1 Marij van den Heuvel 20-01-2014 11:17
Ontroerend mooi, Inge!