Dichter: Linde-Altena, Tiny van der Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Moed, niet uit mezelf verkregen.
God gaf het mij, Hij wees mij de weg.
Hij is mij als een Gids blijven geleiden.
Nadat Hij mijn hand in de zijne had gelegd.
 
Moed, die ik door mijn verdriet was verloren,
liet God mij zien in zijn eindeloos geduld.
Hij verdroeg mijn bitterheid en schreien.
Ik raakte door zijn vasthoudende liefde vervuld.
 
Moed, ik mag er alle dagen nu uit leven.
God, mijn Vader weet wat het heeft gekost.
Om in alles moedig op Hem te gaan vertrouwen.
Nadat Hij mij van mijn pijn en lijden had verlost.
 
Moed om geduldig verder te gaan met mijn leven.
Moed, om te vergeven wat mij is aangedaan.
Moed om anderen tot zegen te kunnen blijven.
Moed om in Gods frontlinie te blijven staan.
 
Aangemoedigd door Gods ontfermende liefde,
kan ik het leven met ups en downs weer aan.
Hij alleen kan voelen hoe ik heb geleden,
toen ik nutteloos aan de zijlijn moest blijven staan.
 
Bemoedigd met een alles vullende genade.
Mag ik een plaats hebben aan Zijn vaderhart.
Daar geeft Hij mij de moed die ik was verloren.
In zijn nabijheid maak ik moedig een nieuwe start.

Reacties  

#1 Priscilla Laneuze 15-09-2012 14:31
Een bemoedigend gedicht, Tiny ! Gelukkig voor ons dat Hij zo'n 'eindeloos geduld' heeft. Hartelijke groet, Priscilla.