Dichter: Bijzet-Pullen, Truus Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 
Ze was te ziek om nog te praten
Vermoeidheid nam bezit van haar
De kanker woedde door haar lichaam
Maar klein en dapper zat ze daar.
 
Haar ogen glansden van verlangen
Het liefst stierf ze nog vandaag
Toch hield ze moed zolang ze leefde
Sprak: God wil dat ik ‘t nog draag.
 
Nee,  ik ben beslist niet moedig
Het is mijn God die krachten geeft
Niet ik, maar Hij bewerkt het in mij
Het is zijn Geest, die in mij leeft
 
'k kan nog getuigen en ook bidden
voor familie, vrienden en de kerk
Zolang ik tijd krijg, zal ik pleiten
heeft God mij nodig voor zijn werk.
 
 
 

Reacties  

#2 Coby Poelman Duisterwinkel 24-09-2012 14:30
Een bijzonder gedicht Truus, wat een moedige vrouw vol geloofsvertrouw en.
#1 Priscilla Laneuze 24-09-2012 13:14
Zo ontroerend, Truus, doet me denken aan mijn moeder !
Mooi onder woorden gebracht. Hartelijke groet, Priscilla.