Dichter: Cieremans, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Moeder Aarde is aan 't klagen:
''k Kan de lasten niet meer dragen,
dus ik moet u mensen vragen:
Help mij toch, ik wil gered.
Niet alleen maar confereren,
maar daadwerkelijk presteren.
Daarvoor moet u investeren,
jullie mensen zijn aan zet!

Stop nou toch die broeikasgassen
U moet op uw tellen passen
en uw handen niet gaan wassen
in uw onschuld,'t wordt kritiek.
Uitstoot van de dioxide
verwoest prachtige gebieden.
Laat dit kwaad toch niet geschieden.
Doe nou iets, ik ben doodziek.

Ik kan echt niet langer zwijgen,
want mijn koorts die blijft maar stijgen.
Grote rampen zullen dreigen,
straks zal ik niet meer bestaan.
Zie uw Schepper nou eens treuren,
want Hij ziet dit ook gebeuren,
dat Zijn Aarde dreigt te scheuren.
Hij ziet mij ten gronde gaan.

Hij heeft mij aan u gegeven,
jullie mogen op mij leven.
Maar u moet er zelf naar streven
dat ik verder draaien mag.
Jullie moeten voor mij zorgen
door mijn schatten goed te borgen
tot we samen op een morgen
jub'len voor de nieuwe dag'.

Reacties  

#1 Breden, Alex van 29-12-2009 22:48
Dag Hans,
Waarom wordt er altijd over moeder aarde gesproken? Omdat ze God Vader noemen?
Ja wij moeten goede rentmeesters zijn van de aarde van onze hemelse Vader, ik hoop ook samen met de bergen te juichen op die nieuwe morgen.
Groet Alex