Dichter: Mul, Jan Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Wanneer ons hart zich niet bekeert,
wij slechts van overvloed weten te geven,
zodat wij rustig kunnen verder leven,
dan hebben wij nog niet zo veel geleerd,

wanneer ons oog niet verder ziet
dan 't cirkeltje van ons beschermde leven,
dan is de liefde uit ons hart gedreven,
zien wij Gods opdracht en bedoelen niet,

wanneer 't betraande zwart gezicht
ons aanklaagt, omdat zonder mededogen
de zee en aarde worden leeggezogen,
dan schroeit de hebzucht ons geweten dicht,

wanneer het egoïstisch hart
de wrede oorlog kiest boven het leven,
waar 't onderaardse zoveel heeft te geven,
daar breekt het leven, heersen dood en smart,

wanneer ons harde hart niet huilt
om wat wij samen weten aan te richten,
verbaasd staan met onschuldige gezichten,
omdat de aarde zo enorm vervuilt,

dan kiezen wij voor ons bestaan
en leven vredig onder Gods planeten,
omdat wij wat van God is zijn vergeten,
totdat wij aan onszelf ten onder gaan,

---------

Heer, geef ons zelf de richting aan,
de schepping is het wonder van uw handen,
leg zelf ons doen en denken Heer aan banden,
wat goed beheer is; leer ons dát verstaan.

Reacties  

#1 Jolanda Vlastuin van Deelen 02-01-2010 11:08
Een mooi maar ook confronterend gedicht, het zet aan tot denken!