Dichter: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Eens op de helling van een berg
ver weg in India
zag ik hem staan, een bamboeboom.
Hij droeg het Meestermerk.
Zijn frisse bladeren ruisten zacht
in late avondbries.
En donkerglanzend was zijn stam,
die kracht en stijl verried.
 
Terwijl ik hem bewonderde
werd ik mezelf bewust
van zacht gefluister, als een zucht,
alsof hij sprak tot mij:
Ziet u mijn stam, zo hoog en recht,
mijn sierlijk bladerkruin?
Toch heb ik niets, dat 'k roemen zal:
'k sta in mijn Meesters tuin'.
 
'Hij is het, die mij heeft geplant
op vruchtbare grond voorwaar.
'k Sla diep mijn wortels in Zijn bron.
Is dat niet wonderbaar?
En al wat ik ben en wat ‘k bezit
dank 'k aan Zijn waakzaamheid:
Mijn voedsel, schoonheid, leven, kracht,
dit al heeft Hij bereid'.
 
'Ziet u die letters in mijn stam?!
En .... als u wilt .... kijk goed,
hoe diep ze in mij zijn ingekerfd
Toch weet ik, dat het moest.
Ik snikte toen het was volbracht,
om 't onuitputtelijk veel:
Zijn eigen naam stond in mijn stam,
Zijn liefde was mijn deel'.
 
En zie, daar kwam de meester:
'Mijn boom, ben je bereid?
Ik heb je nodig van nu aan,
tot meerdere dienstbaarheid'.
Een scherpe bijl was in Zijn hand,
'Mijn boom .... slechts als je wilt ....
Je zult eerst door de dood heen gaan,
als je Mijn wens vervult'.
 
`Ben je bereid, om neergeveld
van tak en blad ontdaan
je zelf te geven aan Mijn werk,
tot 't door je hart zal gaan?
Een scherpe staaf zal doelgericht
doorboren heel jouw stam.
En .... ver van je geboortegrond
voer Ik je naar dorstig land'.
 
'Daar, waar nu doorn en distel staan
zend Ik jou .... als je wilt.
Door jou zal 't levend water gaan.
Door jou en anderen saam.
Waar niemand teder tot je spreekt
noch ooit jouw schoonheid ziet.
Maar .... als je je volkomen geeft....
Mijn boom Ik heb je lief!'
 
'Aaneengekoppeld zul je' saam
Mijn waterleiding zijn
Vanuit de bron op hoge berg
tot in de vlakte gaan.
Dan buigen ‑smachtend van de dorst‑
zeer velen bij jou neer,
en laven zich aan 't koele vocht
en prijzen daar de Heer'.
 
'Jouw schoonheid wordt teniet gedaan,
maar 't levend water stroomt ....
En alles wordt daar jong en fris.
't Is God die jou beloont'.
 
O mens.....      ben jij bereid???

Geschreven n.a.v. een boekje waarvan de schrijver onbekend is.

Reacties  

#1 Truus Bijzet 22-10-2011 11:51
Lidya
Wat een prachtig gedicht!
Gods kinderen moeten inderdaad gesnoeid worden om vruchtbaar te kunnen zijn, maar o' wat doet het pijn.Toch, door de pijn heen worden de goede vruchten zichtbaar.
Ik heb het met ontroering en dankbaarheid gelezen!