wolken lucht en water
raken verkwikkend
de binnenlaag
van mijn wezen
 
ademloos kijkend
vloeit er hoop
als ochtenddauw
op mijn tong
 
tikt de tijd
op het ritme van mijn hart,
streelt het ‘weten’
mijn gedachten
 
vliedt de adem
waarheen hij gaat
om te komen 
vanwaar hij kwam
 
wolken, lucht en water
vanaf het begin
tot een nieuw begin
alles wordt nieuw

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Er staat copyright op de gedichten van Verheij-de Peuter, Cobie U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#1 Laneuze, Priscilla 10-02-2018 20:59
Poëtisch, Cobie, de geest neemt een vlucht...
Lieve groet, Priscilla.