dorre vlakte zo verlaten,
stuifzand, hitte, woestenij
hoe kan hier nu ooit iets groeien?
de aarde is één  woestenij. 
 
“wat nu dor is zal ontspruiten,
roos die bloeit in de woestijn,
hemel, neergedaald op aarde,
waar het leven goed zal zijn”. 
 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Er staat copyright op de gedichten van Verheij-de Peuter, Cobie U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl